aku ingat lagi masa tu. kau kata aku lain. kau kata aku tak macam kawan-kawan kau yang anggap kau ni sejenis 'kayu'. haha masa tu, aku bangga la, kau puji aku kan? masa tu la. aku taktahu pulak, pujian kau tu. buat aku susah nak dekat dengan kau as in natural way.
aku tak boleh nak ckp yang aku sayang kau. aku tak boleh nak cakap yang aku rindu kau. aku tak boleh nak express any butterfly feeling you gave me. eventhough aku ader hak sbb aku.... sbb aku 'budak-kecik-makcik-nenek-tua-budak-yang-kau-suka-lempang'. as if nick tu wujud lagi lah. (:
aku taknak tergolong dlm golongan yang anggap kau kayu.
aku cuma boleh sakat kau sampai tak ingat dunia, walaupun kau tua dari aku. ur one funny monkey~ hahaha. dan aku cuma dapat bagi kau kata-kata semangat. semoga berjaya this, semoga berjaya that. yada yada yada. and and, aku cuma dpt kirim surat kad. just a card. last but not least, aku tag kau. ''person that inspire me''. yes you are. you are (: dulu.
dah berape lame ye kita tak contact? sebulan? dua bulan? setahun? kfine, technically dalam tempoh dua minggu ni ada je contact. fb. comment mcmtu je. pehlis. I dont count that. I want a true conversation. like old days. texting is the only way that actually connect us. I WANT THAT LOST CONVERSATION. lama gila tak bercerita apaapa dgn kau ):
semalam aku dpt sms dari kau. kau tanya pasal..about my work or something. aku tak kenal nombor kau. kau dah tukar nombor. kau sebut name akhir kau. aku tak biasa panggil nama akhir kau. aku sebut name depan kau. for confirmation. ''ha ye.'' jawapan kau. sorry, tapi aku terasa. tang mana yang kasar ke tak kena ke aku tak tahu. aku just..terasa. :/ *tekak rasa berpasir*
aku jawab tak tahu, and you left me in silence.
and not even a little hello to your little sister? :'(

0 pau ayam:
Post a Comment